زود دویچه: حرف حساب ایران جواب ندارد (خبر ویژه)

تا اسرائیل مسلح به بمب اتمی است، ژست آمریکا برای خلع سلاح هسته ای بی فایده و باورناپذیر خواهد بود. این تحلیل، امروز از سطح رسانه های منطقه فراتر رفته و به طور گسترده در اروپا و آمریکا مطرح است.
روزنامه آلمانی زود دویچه سایتونگ ضمن استناد به این باور جهانی، در مطلبی با عنوان «تابوی اسرائیل» نوشت: سلاح های اتمی اسرائیل نقطه ضعف رئیس جمهور آمریکا در مبارزه با برنامه اتمی ایران است. چرا به اسرائیل روا باشد آنچه برای ایران ممنوع است؟ تابو، فرمان پنهان داشتن است و زیر پا گذاشتن آن پیامدهای سختی دارد. در حوزه سیاست جهانی نیز، آنجا که برای نقش آفرینان کمتر چیزی مقدس است، تابوهایی وجود دارد؛ امور خطرناکی که بهتر است سراغ آنها نرفت. یکی از این تابوها- دست کم برای اسرائیل و متحدانش در غرب- سلاح های اتمی این کشور است. هر کس می داند چنین سلاح هایی وجود دارد اما کسی اجازه ندارد درباره اش حرف بزند. حتی قدرتمند ترین مرد جهان، اوباما، او همان کاری را می کند که پیشینیانش. اینگونه بود که رئیس جمهور آمریکا، آنگاه که در پایان کنفرانس اتمی در واشنگتن خبرنگاری از او درباره حرف های مگو یعنی برنامه هسته ای اسرائیل پرسید، گفت «بگذارید درباره آمریکا حرف بزنیم زیرا من در مورد برنامه آنها اظهارنظر نمی کنم.» درها بسته! پرده ها کیپ! پیشینیان اوباما هم دقیقاً همین گونه عمل کرده اند. زود دویچه سایتونگ با بیان اینکه «طنز روزگار است که آمریکا و اسرائیل برنامه اتمی ایران را در دستور کار دارند» نوشت: بمب اسرائیل نقطه ضعف مبارزه آن دو کشور علیه برنامه هسته ای ایران است. هر چه فشار بر رئیس جمهور ایران محمود احمدی نژاد افزون می شود به همان نسبت ایرانی ها با صدای رساتری می پرسند « چرا آنچه برای ایران ممنوع است برای اسرائیل رواست یا دست کم تحمل می شود؟» پرسش به جایی است اما اسرائیلی ها و آمریکایی ها تاکنون از دادن جواب شانه خالی کرده اند. زیرا چنین پاسخی ژرفنای تضاد را در سیاست جهانی نشان می دهد و بویژه آشکار می کند چه شکافی بین فرضیه های خوش بینانه رئیس جمهور آمریکا و واقعیت برهنه وجود دارد. حرف های اوباما زیبا اما غیرواقع بینانه است. اگر اوباما از اسرائیل دعوت می کند به ان پی تی بپیوندد، چیزی بیش از تلاش برای غلبه بر جو موجود و اندکی کاستن از فشار دیگ در حال جوش نیست. با این حال تناقض بر جای خود باقی است و این تناقض را نمی توان با ایجاد تعادل بین اسرائیل و ایران برقرار کرد.