گفتیم خالی ببند اما نه آنطور که خودت هم باور نکنی! (خبر ویژه)

برخی دست اندرکاران فتنه سبز در خارج کشور که در اوج آشوب های خیابانی از مرز تشویق علنی خشونت و بمب سازی و آتش افروزی هم عبور کردند، روزگار فلاکت باری را سپری می کنند.
در اوج آشوب های سال گذشته 3 مهره فرصت طلب وصل شده به سازمان سیا، بیش از دیگران در شبکه های ماهواره ای خودنمایی کردند، محسن سازگارا، محسن مخملباف و علیرضا نوری زاده. آنها به خاطر شخصیت و آگاهی و جایگاه سیاسی روی آنتن های غربی قرار نداشتند بلکه قرار بود در آن ایام غبارآلود و پرالتهاب چند کار را انجام دهند. 1- تولید و انتشار انبوه دروغ ها و شایعات با هدف القای پیدایش یک جنبش سیاسی2- ارائه آخرین نسخه های سازمان سیا درباره عملیات میدانی، شورش، ساخت بمب، ترور، حمله به مراکز عمومی و خصوصی به قصد آتش افروزی و بزرگ نشان دادن مقیاس آشوب 3- هماهنگی سران داخلی فتنه با سازمان های جاسوسی سیا و دو سازمان موازی (موساد و سیا).
اما اکنون که آن سناریو به کلی بی مایه و پوک درآمده و از این حضرات به عنوان 3 کله پوک یاد می شود، رسانه های مورد بحث هم کمتر حاضر هستند با میدان دادن به اینها، حیثیت حرفه ای خود را به زیر سؤال ببرند.
در این میان محسن سازگارا ضمن کنار گذاشته شدن از سوی بسیاری از رسانه های ضدانقلاب آمریکایی و انگلیسی، در اینترنت نیز مورد هجو قرار گرفته است. سایت صهیونیستی بالاترین به نقل از یکی از کاربران دایمی خود نوشت: آقای سازگارا مدتهاست که ایمیل هایت را ندیده از اینباکس حذف می کنم. اگر چه زمانی با اشتیاق ایمیل های ارسالی از گروه سازگارا را تعقیب می کردم اما مدتیست که به محض دیدن پیام های ایشان آنها را حذف می کنم! دلیلش این است که به نظرم آقای سازگارا از جو عمومی حاکم بر جامعه به واسطه دوری جغرافیایی درک درستی ندارند. من دچار دلزدگی و بی میلی نسبت به برنامه های آنها شده ام، طوری که دیگر برنامه های روزانه آقای نوری زاده را هم نمی بینم و دلیل هم دارم. اول این که با وجود هدف گرفتن مخاطبان بسیاری، از سلیقه و نیازهای آنها بی اطلاعند و شاید دغدغه حفظ این رویه، بیشتر از این دغدغه که چه بگویند. دوم این که متکلم وحده شده اند و در این عرصه فراخ، بسیار حرف و موضوع تکراری را ارائه می دهند بدون این که به سؤالات پاسخ بگویند سوم این که گویی استراتژی و چارچوب خاصی را در نظر ندارند که در قالب آن فعالیت کنند و سخن برانند و باری به هر جهت و بی توجه به افکار عمومی همواره سخنانی می گویند که بسیار شنیده شده است.