قطعنامه به چه کار می آید وقتی ایران بدون انزوا پیش می رود؟! (خبر ویژه)


در حالی که پیگیری آمریکا برای صدور قطعنامه تحریم علیه ایران نه بار است و نه بردار، مجالس فاتحه خوانی برای تحریم های جدید پیشاپیش در غرب منعقد شده است! این محافل معتقدند حتی اگر تحریم های مورد نظر آمریکا به تصویب برسند، بیهوده خواهند بود و باخت های آمریکا مقابل ایران را جبران نخواهند کرد.
شاید به خاطر این اجماع عمومی در غرب بود که رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا با شتابزدگی، پیشدستی کرد و به جای وزیرخارجه قول داد تحریم ها موثر باشد. گیتس با اذعان به ناموفق بودن تحریم های قبلی برای تغییر موضع جمهوری اسلامی ایران گفت: شاید گفته شود تحریم های قبلی باعث تغییر رفتار ایران نشده اما با افزایش این فشارها و تصویب قطعنامه جدید زمینه لازم را برای افزایش فشار به ایران در اختیار ما قرار می دهد تا به تغییر رفتار تهران منجر شود.
این اظهارات در حالی عنوان شد که حتی هنری کیسینجر استراتژیست رادیکال آمریکایی هم معتقد بود: تلاش برای تشدید تحریم ها علیه ایران بیهوده و اتلاف وقت است.
وی طی سخنرانی در مرکز نیکسون گفت: تشدید تحریم های ایران نوعی اتلاف وقت است و نتیجه ای دربرنخواهد داشت. به نظر نمی رسد از این طریق بتوان ایران را از ادامه برنامه هسته ای بازداشت. این تحریم ها شاید ایذایی باشد اما احتمال اینکه برنامه غنی سازی را در ایران متوقف کند، وجود ندارد. این کارها در نهایت وقت تلف کردن است.
ظاهراً روزنامه واشنگتن پست هم با کیسینجر موافق بود که در تحلیل خود تاکید کرد: قطعنامه جدید حتی اگر تصویب شود مثل قطعنامه های قبلی، ایران را متوقف نخواهد کرد. مشکل روش طولانی و پر از وقفه «فشار و مذاکره» در این است که گذشت زمان به نفع ایران و توسعه بیشتر برنامه هسته ای آن کشور است. ایران همواره با تغییر موضع خود، از دادن پاسخ قطعی و تضمین های لازم شانه خالی کرده است. به نظر می رسد که فقط زمانی این بازی به پایان خواهد رسید که ایران اعلام کند تمام عوامل، مواد و تکنولوژی لازم برای ساخت سلاح هسته ای را دارد و بنابراین خود را یک قدرت هسته ای قلمداد کند.
وال استریت ژورنال دیگر روزنامه آمریکایی هم نشست سه جانبه تهران در هفته گذشته را «افتضاحی عجیب برای آمریکا» توصیف کرد و نوشت: آمریکا بلافاصله سعی کرد واکنش به موقعی نشان دهد و اعلام کرد درباره تحریم های جدید علیه ایران توافق وجود دارد. ببینیم چه کار می کنند. قرار بود تحریم ها بهانه ای برای یکپارچگی جهانی در برابر ایران باشد اما اکنون دوباره آن یکپارچگی از بین رفته است.
وال استریت ژورنال افزود: رئیس جمهور برزیل گفته های اوباما را به خود او برگرداند و گفت امروز دیپلماسی نشان داد که پیروز است. آمریکا سرخورده شده و در تلاش است از ایران عقب نماند. این مبارزه ای در عرصه جهانی است. تلاش های جهانی آمریکا نتیجه اندکی داشته است. از همه مهم تر، دولت آمریکا بر این باور است که هر چند مایل نیست ایران اتمی شود اما اگر هم شد، قدرت بازدارندگی در مقابل آن وجود دارد، کاری که در مقابل شوروی انجام گرفت. در این وضعیت دیگر کشورها هم مانده اند که چرا وقتی این طور است باید قطعنامه تحریم ها را امضا کنند؟! در این احوال از زمانی که اوباما روی کار آمده، فعالیت هسته ای ایران هم شدت گرفته است. پس از 16 ماه از ترک کاخ سفید توسط بوش، اوباما می بیند که هم ایران چه قدر به نهایت برنامه هسته ای نزدیک شده و هم به انزوا نیفتاده است.