اوباما دبه کرد تا ثابت کند حرف هایش پوچ است (خبر ویژه)

«اوباما در واکنش به بیانیه و توافق سه جانبه تهران کاری کرد که گفته های هوشمندانه اش پوچ و توخالی به نظر بیاید.»
این ارزیابی را راجرکوهن تحلیلگر معروف آمریکایی طی مقاله ای که مشترکاً دردو روزنامه نیویورک تایمز و هرالدتریبیون چاپ شد، نوشت. وی واکنش آمریکا به بیانیه تهران مبنی بر مبادله اورانیوم غنی شده 5/3درصد با اورانیوم 20درصدی در ترکیه را مورد انتقاد قرار داد و نوشت: آمریکا دبه می کند. اگر افراد بدبین یک دلیل کم داشتند تا اثبات کنند رابطه میان ایران و آمریکا سر نخواهد گرفت، اتفاق اخیر آن دلیل را فراهم کرد. توافق ایران و برزیل و ترکیه برای مبادله اورانیوم غنی شده، پاسخ خشمگینانه آمریکا را به دنبال داشت که سقوط بیشتر در کوره راه شکست بود. اوباما اگر واقعاً آماده بازبینی و تغییر در برخورد با ایران بود نباید تحت تأثیر مخالفان تغییر نگرش مقابل ایران در واشنگتن قرار گیرد و این تغییر را فدای ملاحظات سیاسی کند.
کوهن اضافه می کند: گمان دید تازه از سوی اوباما به مسئله ایران اشتباه بود. اوباما به جای جلودار بودن ابتکار در سیاست خارجی، از ملاحظات از پیش تعیین شده حساب می برد. ترکیه و برزیل نمونه قدرت گیری کشورها در دوران افول قدرت های غربی هستند. اقتدار غرب برای تحمیل خواسته های خود در مورد بحران های بزرگ جهانی مثل مسئله هسته ای ایران به شدت تضعیف شده است. تیغ غرب اکنون تیزی و برندگی لازم را ندارد. آمریکا پیش از این خود را گرفتار دو جنگ در کشورهای مسلمان عراق و افغانستان کرده و از پس سومین جنگ برنمی آید. در دهه نخست قرن 21 آمریکا اگر چه همچنان قدرتی بزرگ اما قدرت تعیین کننده نیست.
این تحلیلگر آمریکا همچنین با بیان اینکه «بسیاری از آمریکایی ها از جمله محافظه کاران سرسخت، ناراضی از ماجرای اخیر، غریده و به اوباما توپیده اند» نوشت: ولی آنها خواهند فهمید که واقعیت همین است و کاری هم نمی توان کرد. ایران اورانیوم کمتر غنی شده (LEU) را زیرنظر آژانس بین المللی انرژی اتمی تولید کرده است. نقشه آمریکا در مذاکرات اکتبر (مهرماه) گذشته این بود که بر سر مقدار بزرگی از این اورانیوم غنی شده داد و ستد انجام شود تا خیال همه راحت شود و این اورانیوم از دسترس ایران دور شود. در آن زمان ایران به روش چانه زنی در بازار، مذاکرات را مختل کرد و گفت سوخت هسته ای آن کشور باید تحت نظارت آژانس در خود ایران انبار شود. ترکیه و برزیل در این اثنا میانجی گری کردند اما پاسخ آمریکا رفتن به سمت تحریم های جدید و اعمال فشار بیشتر بود.
کوهن با انتقاد از سردرگمی اوباما می نویسد: آمریکا می گوید پیگیر تحریم های جدید خواهد بود اما اگر این تحریم ها، دیگر فلج کننده نباشند چه؟ آنگاه چگونه می توان بر تعلیق غنی ساز ی ای اصرار کرد که اکتبر گذشته هم مورد گفت وگو قرار نگرفت؟ این در واقع همان سیاست بوش است که با تاخیر از سوی اوباما اجرا می شود. این در حالی است که ایران در فصل جدید تحریم ها، نفس تازه می کند. باید احتیاط کنیم، سیاست تحریم و انزوای ایران به درد تندروها در ایران می خورد. بی شک مقامات ترکیه هم خشمگین هستند که وزیر خارجه شان می گوید: «اوباما و مقامات آمریکا ترکیه را تشویق به احیای این مبادله اتمی می کردند اما اکنون آنها ما را بی اعتبار و بی جایگاه کرده اند.»
راجر کوهن در پایان تاکید کرد: واکنش آمریکا به اقدام ترکیه و برزیل اصلاً منطقی نبود. تحریم های بیشتر رفتار ایران را تغییر نمی دهد. شاید گفت وگو بتواند تغییر دهد. می توان امیدوار بود که آمریکا در شروع این شطرنج، فقط مهره پیاده ای را فدا کرده باشد. سال پیش اوباما در سازمان ملل خواستار دوره جدیدی از مسئولیت های مشترک شد و اعلام کرد باید برای پر کردن گسل های دیرین متحد شویم. ترکیه و برزیل به این درخواست پاسخ گفتند اما سرزنش شدند. اوباما کاری کرد که گفته های هوشمندانه اش پوچ و توخالی به نظر برسند.