آلرژی چپ سوپر آمریکایی به هویت فتنه سبز (خبر ویژه)


یک عضو کمیته مرکزی حزب توده، تبیین هویت جنبش سبز و اینکه «این جریان، سکولار است یا دیندار» را «بحثی فرعی و انحرافی» توصیف کرد.
بابک امیر خسروی در گفت وگو با رادیو زمانه گفت: اینکه جنبش سبز، سکولار یا دیندار است، بحثی واقعاً فرعی و انحرافی است. برای این که در جامعه ما نیروهای اصلی، عمدتاً نیروهای مذهبی هستند. مردم مذهبی هستند و اصلاً یک رژیم مبتنی بر ولایت فقیه داریم. اینها فاکتورهایی هستند که در جامعه ما اهمیت دارند. اگر قرار باشد ما این مسئله را تبدیل به بحث اصلی کنیم، به خصوص بحث سکولاریسم، ما را به بحث های بی سرانجامی می رساند. چون اصطلاح سکولاریسم، پیشداوری های ضد دینی دارد و اصلاً به این شکل جا افتاده است. حتی روشنفکران دینی مانند آقای کدیور هم دیده ام به این اصطلاح حساسیت دارند به خاطر اینکه ذات این بحث می تواند سوءتفاهم به وجود آورد. ممکن است همین نیروها را که طرفدار جدایی دین از دولت هستند جلوی هم قرار دهد و به مواضع مشترک صدمه بزند. دین را اصلاً از سیاست در جامعه اسلامی نمی شود جدا کرد.
وی در عین حال با همان موضع ماتریالیستی و ضد دینی مدعی شد: قلمرو دین و قلمرو حکومت، آن که عرفی است و آن که دینی، باید از هم جدا شود. و دین نباید مظهر دولت و مبانی آن، قوانین اسلامی باشد.
اصرار این توده ای سابق برای انحرافی خواندن تبیین هویت فتنه سبز و نسبت آن با سکولاریسم، هنگامی موضوعیت مضاعف پیدا می کند که عنایت داشته باشیم او در زمره «چپ های آمریکایی» قرار دارد و این آمریکازدگی به حدی غلیظ است که دیگر توده ای ها به چشم خیانت و بدگمانی به وی نگاه می کنند. نشریه راه توده بابک امیر خسروی را به خاطر انکار کودتای 28 مرداد و نقش آمریکا در آن مورد ملامت قرار داد و نوشت: «چند سال پیش آقای امیر خسروی سفر به آمریکا کرد و از آن سفر اسنادی را سوغات آورد که براساس آن، اصلاً در ایران و در 28 مرداد 1332 کودتایی انجام نشده است!»
امیر خسروی هم اینک با گروهک اتحاد جمهوری خواهان که ملغمه ای از مارکسیست های فدائیان و حزب توده، منافقین، شماری از سلطنت طلبان و برخی مدعیان ملی گرایی است، همکاری می کند. هنگامی که عیسی سحرخیز به کمک علوی تبار (سردبیر روزنامه صبح امروز متعلق به حجاریان)، ماهنامه ضدانقلابی «آفتاب» را راه اندازی کرد، از کسانی چون امیرخسروی، مهرداد مشایخی، دیهیمی، ورجاوند، ملیحه محمدی و... که بعضاً در خارج کشور حضور داشتند دعوت به همکاری کرد تا میان اپوزیسیون داخل و خارج پلی برقرار کرده باشد.
این نشریه پس از تندروی های فراوان و در حالی که تبدیل به خانه تیمی شده بود، به خاطر اهانت به حضرت امام خمینی (ره) توقیف شد.