سرقت اسناد سری آمریکا توسط ایپک

«ریچارد واکر» نویسنده و روزنامه نگار آمریکائی، مقاله ای را در هفته نامه «امریکن فری پرس» منتشر کرده و در آن به بررسی اسناد منتشر شده از سوی «اف بی آی» آمریکا در رابطه با جاسوسی لابی صهیونیستی «ایپک» از دولت آمریکا پرداخته است.
واکر در این مقاله می نویسد: در حالی که «کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل» (ایپک) اجلاس سالانه خود را در 22 مارس و با حضور نیمی از نمایندگان کنگره آمریکا و وزیرخارجه این کشور برگزار کرد، آژانس فدرال اف بی آی بدون سر و صدا اقدام به انتشار صدها صفحه از اسناد محرمانه کرد که نشان می دهند قدرتمندترین لابی خارجی در واشنگتن، طی مدت چندین دهه به سرقت اسرار آمریکا مشغول بوده است.
واکر با یادآوری فاش شدن برخی عملیات جاسوسی ایپک در آمریکا می افزاید: اگرچه افشای برخی عملیات جاسوسی ایپک طی ماه های اخیر موجب شده تا اسناد منتشر شده از فعالیت های جاسوسی این لابی صهیونیستی چندان تعجب برانگیز نباشند، اما پرسش مهمی که باید مطرح شود این است که چرا این سازمان همچنان به طور علنی و به نمایندگی از یک قدرت خارجی به نام اسرائیل، در واشنگتن دی.سی فعالیت می کند.
این گزارش می افزاید: افشاگری های اخیر به برجسته شدن این حقیقت کمک می کند که قدرت سیاسی ایپک از سال 1984 افزایش یافته و علنا در موقعیتی قرار گرفته که قادر به شکل دهی سیاست خاورمیانه ای ایالات متحده است؛ به طوری که در گذشته برخی از سران ایپک اظهار داشته اند که ابزارهایی برای تاثیرگذاری بر انتخاب وزرای خارجه آمریکا در اختیار دارند.
اما پرونده های طبقه بندی شده اف بی آی که اخیرا انتشار یافته مربوط به دزدیده شدن برخی از اسناد دولت آمریکا در سال 1984 است؛ یعنی دقیقا پیش از زمانی که مذاکرات مربوط به «توافقنامه تجارت آزاد آمریکا و اسرائیل» شروع شود.
واکر توضیح می دهد: این اسناد موجب شد تا اسرائیل از موضع کاخ سفید در این مذاکرات آگاه شود و بتواند در بخش پایانی مذاکرات به یک محدوده مشخص تصمیم گیری دست یابد.
براساس گزارش «بنیاد تحقیقات سیاست خاورمیانه» که پرونده های اف بی آی را منتشر کرده، در نتیجه توافقنامه 1984، آسیب شدید اقتصادی به کارگران و تجار آمریکائی وارد شد و این توافقنامه یکی از «منفی ترین توافقنامه های تجاری دوجانبه ایالات متحده بوده که کمبودهای دائمی را ایجاد کرده و موجب کاهش دسترسی بازار آمریکا به اسرائیل و به سرقت رفتن حقوق معنوی تولیدات آمریکا شده است.»
بنابراین گزارش چنین آسیبی به اقتصاد آمریکا از آن رو وارد شد که «جاسوس های» ایپک که با مامورین موساد مرتبط بودند، در سفارت رژیم صهیونیستی در واشنگتن حضور داشتند.
اما افی بی آی در همان سال 1984 متوجه شد که اعضای ایپک نه تنها اسناد طبقه بندی شده را به موساد داده اند، بلکه با ارایه آنها به اعضای کنگره موقعیت خود در مذاکرات کنگره را بهبود بخشیدند؛ نتیجه این اقدامات نیز این بود که ممنوعیت تجاری آمریکا از تمامی تولیدات اسرائیلی برداشته شد اما اسرائیل ممنوعیت واردات کالاهای آمریکائی را لغو نکرد.
در نتیجه، اجرای این توافقامه یک طرفه طی سال ها موجب شد تا آمریکایی ها در مقابله با رژیم صهیونیستی 80میلیارددلار متضرر شوند.
واکر می افزاید: چندان
تعجب برانگیز نیست که ایپک حتی در سال 1984 هم آن چنان تأثیر و نفوذی داشت که هیچ کسی به خاطر جاسوسی با سرقت اسناد توافقنامه تجاری، مجازات نشد.
نویسنده این گزارش با بیان این مطلب که سال 1984 آخرین باری نبود که ایپک اسرار آمریکا را سرقت می کرد، ادامه می دهد: آخرین نمونه ای که از جاسوسی های ایپک علنی شد، سرقت اسناد وزارت دفاع آمریکا در سال 2005 بود که طی آن دو مأمور ایپک با همکاری یک مأمور موساد در سفارت اسرائیل در واشنگتن، اسنادی از وزارت دفاع را در رابطه با ایران سرقت کردند.
«گرانت اف. اسمیت»، رئیس بنیاد تحقیقات سیاست خاورمیانه معتقد است که موضوع اصلی این است که برای نزدیک به 50سال، اگر چه شواهد کافی وجود داشته تا ایپک را مأمور یک دولت خارجی بدانیم.
وی تأکید می کند: از زمانی که ایپک جایگزین «شورای صهیونیست های آمریکائی» به عنوان «بازوی وزارت خارجه اسرائیل در ایالات متحده» شد، تبدیل به یک مأمور خارجی گشت.
واکر استدلال اسمیت را این چنین تشریح می کند: سال 1962، شورای صهیونیست های آمریکائی از سوی وزارت دادگستری دستور گرفت تا تحت قانون «ثبت مأمورین خارجی» به عنوان یک مأمور خارجی پرونده تشکیل دهد. اما این شورا پس از مدتی به دلیل برخی فعالیت هایش منحل شده و طی مدت شش هفته تغییر شکل داده و تبدیل به ایپک شد.
بنابراین اسمیت استدلال می کند که اگر ایپک نیز وادار می شد تا به عنوان یک مأمور خارجی ثبت نام کند، آنگاه شفافیت بیشتری در فعالیت هایش و به ویژه معاملات مالی آن به وجود می آمد. از جمله اینکه بودجه آن چگونه به مصرف می رسد، شناسائی پشتیبانان مالی، سازمان ها و سیاستمدارانی که این کمیته با آنها لابی کرده و ارتباطاتی که بین عملکردهای ایپک در اسرائیل و آمریکا وجود دارد مشخص می شد.
اما طی سال های اخیر ایپک به ویژه در پشت صحنه به شدت مشغول به فعالیت بر روی شکل دهی سیاست آمریکا در قبال ایران بوده است. تلاش های ایپک شامل تأمین خوراکی های رسانه های خارجی برای حمایت از دیدگاه رژیم صهیونیستی برای اعمال تحریم های سخت تر علیه ایران و در ادامه اقدام نظامی آمریکا بوده است.
برای مثال ماجرای جاسوسی سال 2005 این بود که مأمورین آیپک و سرهنگ «لاری فرانکلین» تحلیلگر وزارت دفاع آمریکا بر رئی اسنادی که طرز فکر آمریکا در رابطه با ایران را شکل میداد، فعالیت می کردند.
در واقع موساد از این اسناد برای تقویت یک استراتژی دو مرحله ای استفاده کرد. یک بخش از این استراتژی این بود که این استفاده از اسناد مذکور روی اعضای کنگره آمریکا تأثیر گذاشت تا در نتیجه آنها بر طرز فکر کاخ سفید در رابطه با موضوع ایران فعالیت کنند. و بخش دوم نیز آن بود که بخش های گزینش شده ای از اسناد به رسانه های خبری درز کرد تا افکار عمومی آمریکا را علیه ایران شکل دهد.
واکر تأکید می کند: در هیچ کشور دیگری، این نوع از فعالیت های سازمانی که ادعا می کند یک لابیگر سیاسی است، تحمل نخواهد شد. اما قدرت ایپک در آمریکا به حدی است که کسی حتی نام این کمیته را نیز به بدی نمی برد.
در اجلاس سالانه ایپک در واشنگتن نیز این کمیته دستور حضور بیش از 120 عضو کنگره و اعضای دائمی شاخه اجرائی دولت آمریکا از جمله هیلاری کلینتون، وزیر خارجه را صادر کرد.
قدرت ایپک این اطمینان را به رژیم صهیونیستی می دهد که کمک های مالی مورد نیازش را از کنگره آمریکا دریافت کند. به طوری که به گواه کنگره میلیاردها دلار از پول های مالیات دهندگان آمریکائی سالانه به رژیم صهیونیستی داده می شود و این در حالی است که میلیاردها دلار کمک نظامی و وام هائی که به ناگاه بخشوده می شوند را نیز نباید نادیده گرفت.
واکر در ادامه گزارش خود می افزاید: کنگره آمریکا در حالی از ادعای جاه طلبی ایران برای دستیابی به سلاح هسته ای حرف میزند که هیچ اشاره ای به این حقیقت نمی کند که رژیم صهیونیستی حتی معاهده منع گسترش تسلیحات هسته ای را امضا نکرده و حتی زرادخانه عظیم هسته ای خود را نیز با سرقت اسرار و تجهیزات آمریکا ساخته است.
این نویسنده آمریکایی همچنین تأکید می کند: ایپک طی دهه های گذشته مطمئن بوده که بدون توجه به اینکه تا چه حد اسرار آمریکا را می دزدد، با مجازاتی روبه رو نخواهد شد.
اما مثالی از یکی از راه هایی که رژیم صهیونیستی برای جاسوسی از آمریکا استفاده می کند این بوده که ایپک را تشویق کرد تا با کنگره آمریکا برای آزادی «جاناتان پلارد»، جاسوسی رژیم صهیونیستی لابی کند.
در حقیقت پلارد در سال 1985 در جرایم بسیار مهمی از جمله سرقت کدهای ناوهای هسته ای آمریکا مقصر شناخته شده بود. اما رژیم صهیونیستی در ابتدا ادعا کرد که پلارد بخشی از یک عملیات غیرصادقانه بوده و توافق کرده بود تا به بازرسان اف بی آی کمک کند و در مقابل آن ها نیز اجازه دهند تا وابستگان پلارد به اسرائیل بازگردند.
اگرچه بر خلاف اف.بی.آی،